Eviiimmmm. Evim evim canım ponçik evim. Oh be insanın evi gibisi yok.
Dün nihayetinde Bursa'ya döndüm. Gelir gelmez misafir ağırladım. Sonunda bir sandalye üzerine oturdum.
Neredeyse 15 gündür yokum evde. Bu dönem güzel geçti. Sevdiğim, özlediğim insanları gördüm. Akraba ziyaretlerimi yaptım. Artık sonbaharı evimde geçirmek istiyorum.
Havalar iyiden iyiye soğudu. Geceleri battaniye yetmiyor. Polar pijamalarımı dün gece ani bir kararla bazanın altından çıkardım. Meşhur mavi polar pijamalarım. Geçen kış baya benimle özdeşleşmişti. Bu sene de trend olmaya devam ediyor.
Bakalım ilk defa bir sonbaharda evdeyim. Patik örmeyi öğreniyorum. Ablamın bebeği için bebek hırkası örmeyi de planlıyorum. Kışın örgü ve çay ikilisi otomatikman ortamı ısıtacaktır diye tahmin ediyorum.
Halamdan bir bavul dolusu kitap getirdim. Hepsi de roman. Oh sefam olsun. Roman okuyacağım. Debbie Macomber, Sarah Jio, Buket Uzuner okuyacağım. Çerez kitap okuyacağım. İstediğimi okuyacağım. Hiç bilgi içermeyen kitap okuyacağım. Kime ne?
Roman okumayı o kadar seviyorum ki. Ben ve kitabım. İkimiziz. O kadar farklı hayatlar görüyorsun, duygusal zekan o kadar gelişiyor ki, uzaktan yargılayan anlayamaz..
Bu kış iyiden iyiye el işleriyle geçecek gibi. Şişler, tığlar, ipler, boncuklar.. Ne bulduysam evden getirdim. Hobi çantam oldu.
Bir yandan film de izlerim belki artık. Evdeyim nasılsa.
Evimi özlediğimi söylemiş miydim? İnsanın evi gibisi de yok demiş miydim? Mis mis..
Edischar.
