Boba Tea Günü

 Selam dostlarim! 

Güne sevgili momentos'un podcast yayini ile basladim ve beni konuk olarak almasina muhtesem mutlu oldum! Uzun zamandir radyo yayini yapiyormuscasina kullandigi dili ve sesi gercekten kulagima ahenkli bir melodi oldu. Ismi anilan diger blogger arkadaslarimi da hemen takibe aldim. 

Günlerim 0-3 yas montessori arastirmalari, montessori bebek odasi hazirligi ile geciyor. Instagramda bir montessori sayfasi actim ve her gün yeni yayinlar paylasiyorum simdilik. Ingilizce bilmek gercekten de zamanda yolculuk yapmama vesile oldu resmen. Cünkü artik cok daha fazla bilgiye ulasiyorum ve bu inanilmaz boyutlarda.

Amerika'daki ilk Türk arkadasimi edindim ve dün ilk defa bulustuk! Resmen boba tea aserdigim icin onu boba tea icmeye götürdüm. Koca bardagi cabucak icmistim. Evlere dagilirken kendisi hala bardaginin yarisindaydi. Ilk defa deniyordu , acaba begenmedi mi ki... 

Kendisini Hint-Türk markette gezerken buldum. Kücük kizi türkce konusuyordu ve ben de hemen konusmaya atlayip selam verdim. Tam bir giriskenlik örnegiyim. Konusmaya ayak üstü devam ettikce o da telefon numarami almak istedi. Genelde aliniyor numaralar ama aslan aranmiyor. Bu sefer öyle olmadi. Ilk mesaji da o atti. Bu hafta da bulusma ayarladik ve iste gercekten de bulusup güzel sohbetli bir saat gecirdik. Ayrilirken tekrar bulusmak istedigini de ekledi. Hadi bakalim, yavas yavas yeni sehrimizdeki ortamimizi kuruyoruz gibi. 

Sevgiler,

Edischar

Kısa Bir Mola

Montessori kampına kısa bir mola verdim. Vermek zorunda kaldım da diyebiliriz. Hedef iptal olmadı, döner dönmez tüm hızıyla devam edecek. 2 gün boyunca Eskişehir'de olacağım. 

Dün bütün gün aşure ve misafir ağırlamayla geçti. İlk defa aşurenin nasıl yapıldığını gördüm ve artık seneye belki kendi başıma bile yapabilirim :) Tabiki en en en sevdiğim tatlıdır kendileri. Pişerken biraz tadayım, olduktan sonra tadayım, misafirlerle de bir tabak yiyeyim derken epey abartmışım olayı. Zaten neyi tadında bıraktım ki bugüne kadar ? Olsun, bütün yıl bu stokla yaşanır. 

Bu sabah Eskişehir'e geldim. 5 yıl üniversite okuduğum şehir. Ailem de burada olunca uğramak için sebep oldu. Annem de yıllık izne ayrıldı. Bana da hava değişikliği şart oldu.

Bu kadar zaman geçirdiğim şehrin bu kadar yabancılaşması müthiş tuhaf geldi. Sanırım o zamanlar baya popüler biriydim buralarda. Hayatın tadını çıkarırken de abartıp sosyallikte çığır açmıştım. Her türlü arkadaş grubum vardı. E öyle olunca bu küçük şehirde yürürken her sokakta tanıdık biri karşıma çıkıyordu. Sanırım artık bizim zamandan da kimseler kalmadı. Şuan ise özgürce dolaşıyorum. Görsem de selam vermem çoğuna. Kafa yapım seneler içinde baya bir değişti. Daha seçiciyim. Büyüyoruz be hacım.

Bursa'yla kıyaslamaya değmeyecek bir şehir benim gözümde yine de. Bursa'ya aşığım. Havasına, dokusuna, tarihine.. Mahremiyetine. 

Bir turist edasında güzel görüntüler yakalamaya çalıştım. Buralara bir yerlere salıyorum. Buraya Sin City ismini taktım. 

Eflatun kafede kitap okumayı severdim.

Şimdi annemle kek ve poğaça pişirmeye gidiyorum. Gecenin ilerleyen saatlerinde Ağaç Ev yazım gelecek. Az kaldı :) 

Görüşmek üzere

Edischar.